Edytor/Linia kierunkowa

Z Rainsted
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Linia kierunkowa jest podstawowym obiektem organizującym zależności pozostałych obiektów scenerii. Działa w planie (płaszczyźnie OXY). Służy do umieszczania obiektów równolegle do siebie oraz współliniowo. Pozwala wykreślać łuki o określonych promieniach pomiędzy obiektami, jeśli zmiana promienia łuku wymaga wydłużenia lub skrócenia długości tych obiektów. Obiekty umiejscawia się, wskazując linię kierunkową i podając odległość od niej.

Odcinek prosty nieprzywiązany do linii kierunkowej posiada 7 stopni swobody (współrzędne XYZ dla obu końców i obrót wg własnej osi). Przywiązanie do linii kierunkowej ogranicza ilość stopni swobody do 5 (dla każdego końca współrzędne X i Y są w zależności, ponadto współrzędne Z i obrót wg własnej osi). Tzn. każdy z końców znajduje się w stałej odległości od linii kierunkowej, liczonej w płaszczyźnie OXY.


Definiowanie linii kierunkowej

Linię kierunkową definiuje się w postaci odcinka umieszczonego na najdłuższym prostoliniowym obiekcie widocznym na mapie podkładowej. Dla torów kolejowych linię kierunkową najlepiej jest umieścić w osi toru (pomiędzy szynami), o ile są one wyraźnie widoczne. Miejsce umieszczenia linii kierunkowej nie ma znaczenia, ale jej umieszczenie np. na szynie spowoduje powstanie ułamkowych odległości pomiędzy torami (na ogół wynoszą 4 albo 5m).

Dla torów kolejowych możliwe jest definiowanie wtórnych linii kierunkowych poprzez wskazanie zwrotnicy przyklejonej do linii kierunkowej. Kąt odchylenia wtórnej linii kierunkowej jest określany przez kąt wyjścia z toru odchylonego zwrotnicy (np. kąt o tangensie 1/9 dla zwrotnic o promieniu 300m). Z wtórnej linii kierunkowej można korzystać tak sano, jak z określonej odcinkiem.

Obiekty doklejane do linii kierunkowej powinny się znajdować w niewielkiej odległości od niej, najczęściej nieprzekraczającej 100m. W skrajnych przypadkach dopuszczalne jest użycie bardziej oddalonej linii kierunkowej (do 300m), jeśli jakiś obiekt wydaje się być równoległy do niej, a tworzenie lokalnej linii kierunkowej było by zbędną formalnością. Ograniczenie odległości nie dotyczy miast, gdzie zasięg ulic równoległych do siebie może być dużo większy.

Linia kierunkowa jest rysowana kolorem niebieskim. Dla torów przyklejonych do linii kierunkowej, w pierwszym punkcie kontrolnym rysowany jest niebieski kwadrat, łączony linią z pierwszym punktem kontrolnym linii kierunkowej.


Ułożenie linii kierunkowej w edytorze

W obecnej wersji edytora, linię kierunkową najłatwiej jest utworzyć poprzez wskazanie okolicznego toru i dodanie nowego obiektu typu linia kierunkowa. Następnie trzeba przestawić punkty końcowe odcinka w odpowiednie miejsce, wybierając Punkt1 albo Punkt2, przyciskając Ustaw punkt i wskazując miejsce na mapie. Po wstępnym ustawieniu odcinka przy rozdzielczości 4px/m, należy powiększyć podkład do 16px/m w okolicy końców i sprawdzić, czy nie potrzeba skorygować ich położenia.

Zdarza się tak, że ortofotomapy podkładowe są zniekształcone. Np. na odcinku 1.5km toru, w jego środku szyny odsuwają się od linii kierunkowej o 1.5m, podczas gdy końce znajdują się idealnie w osi toru, a tory w terenie są umieszczone w linii prostej. W takiej sytuacji należy zastanowić się, czy linię kierunkową określać prawidłowym umieszczeniem końców odcinka, czy też przyjąć jakieś uśrednienie. Każdy wybór będzie miał jakieś konsekwencje. Najczęściej deformacje pojawiają się przy zmianie wysokości terenu, a najbardziej widoczne deformacje są w okolicach wiaduktów. W miarę możliwości należy ustawiać końce odcinka linii kierunkowej poza wykopami i nasypami oraz najbliższymi okolicami mostów. W przypadku niewłaściwego ustawienia linii kierunkowej mogą pojawić się problemy z ustawianiem łuków o określonych promieniach. W takiej sytuacji trzeba przestawić linię kierunkową.


Przesuwanie linii kierunkowej

Przesunięcie odcinka linii kierunkowej spowoduje w efekcie przesunięcie wszystkich obiektów przyklejonych do niej, a także przeliczenie wtórnych linii kierunkowych. W obecnej wersji edytora nie jest to do końca obsługiwane i przesunięcie odcinka linii kierunkowej może spowodować poważne problemy. W przypadku omyłkowego przesunięcia lepiej jest wczytać ponownie poprzednią wersję scenerii do edytora.

Przyklejenie obiektu wykonuje się poprzez zaznaczenie linii kierunkowej i ustawienie jej jako obowiązującej. Zamiast linii kierunkowej, można wskazać dowolny obiekt do niej przywiązany. Następnie należy zaznaczyć obiekt albo grupę obiektów, wykonać obliczenie odległości grupy od linii kierunkowej, skorygować wyświetloną wartość i nadać ją tej grupie. Grupę najlepiej zaznaczyć jako ciąg torów prostych, likwidując wcześniej przypisanie do grupy. Jeśli grupa zawiera obiekty oddalone o różną odległość od linii kierunkowej, będą one przetwarzane liniami tak, że dla każdej linii oddzielnie zostanie policzona odległość, a przetworzone obiekty będą odznaczać się z grupy. Należy zwrócić uwagę, czy wyliczane odległości są prawdopodobne. Jeśli są podejrzanie duże, może się zdarzyć, że do grupy włączone są obiekty znajdujące się w znacznej odległości, a ich przyklejenie do linii kierunkowej może spowodować problemy, gdyż przesuną się ze swoich miejsc na znaczne odległości i ich przywrócenie może być problematyczne. Szczególnie kłopotliwe jest naprawianie niepotrzebnie przemieszczonych fragmentów rozjazdów krzyżowych.