Tworzenie scenerii realistycznej

Z Rainsted
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tworzenie scenerii realistycznej wymaga wykonania kilku etapów. Co prawda możliwe jest powrócenie do wcześniejszego etapu w celu wykonania poprawek, ale niedokładne wykonanie etapu będzie wymagać dodatkowej pracy w przyszłości.

Ustalanie zakresu i podział plików

Na początek trzeba ustalić, jaki odcinek będzie modelowany i jak duży obszar będzie w jednym pliku RSF. Rozdzielenie scenerii na osobne pliki RSF daje większe możliwości ukończenia jakiejś części oraz współpracy wielu osób, wiąże się jednak z koniecznością pokonania pewnych problemów, wynikających z łączenia plików.

Układanie torów

Na ten etap składa się zebranie informacji o linii kolejowej, ewentualne zaimportowanie torów z UMP-plPL, pobranie ortofotomap, pozyskanie schematów stacji. Na końcu tego etapu uzyskujemy przejezdność scenerii np. w Symulatorze MaSzyna.

Układanie niwelety

Niweleta jest potrzebna przede wszystkim do naliczenia kilometrażu linii, w dalszej kolejności do ustalenia profilu pionowego oraz stworzenia przekrojów poprzecznych (nasypy, przekopy). Na tym etapie można też wstawić poprzeczki ze słupkami hektometrowymi — nawet jeśli rzeczywista linia ich nie posiada, to uzyskujemy jakieś punkty orientacyjne na szlaku, a poprzeczki przydają się do modelowania podtorza. Po tym etapie zasadnicza funkcjonalność nie różni się od poprzedniego etapu, poza tym, że można mieć jakieś podtorze oraz słupki hektometrowe.

Ustawianie profilu pionowego

Etap ten można wykonać później, jednak wymusza on wykonanie podziału odcinków torów (ze względu na łuki pionowe), co następnie ma wpływ na sygnalizację, która też wymusza dzielenie odcinków. Niemniej wstawianie łuków pionowych z już podpiętą sygnalizacją jest uciążliwe.

Wstawianie głównej sygnalizacji

Etap ten lepiej wykonać po ułożeniu niwelety, ponieważ pozycje elementów sygnalizacji względem toru określa się z uwzględnieniem kierunku naliczenia kilometrażu. Niektóre elementy sygnalizacji są powiązane z konstrukcjami wsporczymi sieci trakcyjnej i je lepiej dodać po wcześniejszym wstawieniu słupów i bramek. Po zakończeniu tego etapu możliwe jest testowanie scenerii przez pociągi z przypisanym rozkładem, o ile tylko pozapala się odpowiednie semafory (eventami albo ręcznie przez połączenie programu do zdalnego sterowania).

Wstawianie sieci trakcyjnej

Obecnie (sierpień 2018) wstawianie sieci trakcyjnej jest nadal niedoskonałe i wielu rzeczy nie da się jeszcze zrobić. W szczególności w planach jest ustalanie odległości zawieszenia drutu względem osi toru (z uwzględnieniem przechyłki) i zmienna odległość punktu zawieszenia drutu od punktu wstawienia słupa. Niemniej można już zakotwić sekcje naprężania przy użyciu słupów podwójnych (pierwszy element słupa trzyma przęsło, a drugi obsługuje kotwienie).

Uzupełnianie sygnalizacji

Gdy już są słupy, można dodać wszelkie wskaźniki przyklejane do słupów, a także uzupełnić drobne elementy przytorowe (czujniki, dławiki).