Wersja/21.5.153

Z Rainsted
(Przekierowano z Wersja/21.2.153)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wersja 21.2.153 jest aktualnie wersją roboczą, w której dokonywane są bieżące zmiany. Po osiągnięciu stabilnego poziomu zmian i upewnieniu się, że nie ma poważnych błędów, zostanie udostępniona do pobrania dla wszystkich.

Zobacz też zmiany w poprzedniej wersji 152.

Zmiany w edytorze RSF

Reorganizacja zależności linii kierunkowych

Aby ułatwić wstawianie np. rozjazdów krzyżowych, uruchomione ongiś zostało wstawianie linii kierunkowej umieszczonej pod kątem do innej. Powiązanie było przez pole Path (obiekt nadrzędny). W związku z planami zapamiętania ortofotomapy, na której linia kierunkowa została zaczepiona, powiązanie kierunkowych zostało przeniesione do pola BaseItem (obiekt pomocniczy), co zaburza zgodność wsteczną (starsze wersje Rainsted będą rozłączać powiązanie kierunkowych w plikach zapisanych z nowszej wersji). Użycie pola BaseItem ujednolica sposób określania zależności z innymi przypadkami (np. kierunek wyznaczany przez rozjazd — planowane jest ewentualnie uruchomienie uzależnienia kąta kierunkowej od kąta wyznaczonego rozjazdem).

Pozycjonowanie słupków hektometrowych

Jakiś czas temu została uporządkowana kwestia słupków hektometrowych: przyjęte zostało, że punkt wstawienia słupka znajduje się na jego górnej powierzchni, co np. upraszcza obliczanie konfliktu ze skrajnią. W oknie Własności poprzeczki wyświetla się wysokość słupka ponad niweletę i dotychczas było możliwe jedynie wyzerowanie tej wysokości. Rozwiązanie to było prowizoryczne i wprowadzone jeszcze przed ustaleniem punktu wstawienia na górnej powierzchni. Obecnie dodane zostały przyciski ustalające wysokość słupka na 0, 20cm, 40cm i 60cm ponad niweletę (oznaczone pojedynczą cyfrą). Można również wpisać wartość z zakresu <-0.2; 0.8> i będzie ona doliczona do wysokości poprzeczki, co nie działało wcześniej. Wartości spoza tego zakresu można ustawić jedynie poprzez ręczne wpisanie wysokości w tabelce współrzędnych, jako P[1].Z. Wysokości słupków należy sprawdzić po zmianie profilu niwelety, ponieważ ich wysokość jest przechowywana jako wartość "nad poziom morza", bez redundancji w postaci wysokości ponad niweletę.

Porządkowanie nazewnictwa SBL i TOP

Przyjęte zostało, że pierwszy odcinek niwelety (przyklejony do poprzeczki z zakotwieniem XY) określa jej nazwę. Nazwy kolejnych odcinków są tworzone automatycznie przy przeliczaniu jej długości. Semafory samoczynnej blokady liniowej (SBL) oraz tarcze ostrzegawcze przejazdowe (TOP) powinny mieć zgodność pierwszego członu (do pierwszego podkreślenia) z pierwszym członem niwelety (do kropki). Oznacza to, że odcinkom niwelety należy nadać nazwy, np. LK139 (albo, jeśli kilometraż naliczany jest osobno dla każdego toru linii dwutorowej, będzie to LK139.1 i LK139.2) i taki człon (tzn. LK139_) trzeba też stosować w nazwach SBL i TOP. Wyszukiwarka błędów wypisze niezgodności (tymczasowo błędy dotyczące nazewnictwa TOP są w kategorii błędów nazewnictwa SBL). Niezgodności można uznać za dopuszczalne, jeśli np. dwie linie przebiegają obok siebie, a tory są przypisane tylko do jednej niwelety. Niemniej jednak dodany został mechanizm dodawania odcinków niwelety do ułożonego toru, więc dodanie osobnej niwelety dla drugiej linii nie jest bardzo pracochłonne.

Zmiana koncepcji załomów profilu

W związku z usprawnieniem przeliczania obiektów na łukach pionowych planowana jest zmiana koncepcji funkcjonowania poprzeczek definiujących wysokość (blokada Z, wysokość wpisana jako P[2].Z). Poprzeczki takie nie będą zawierały profilu poprzecznego (profil taki i tak byłby albo zbyt wysoko względem torów, albo zbyt nisko), natomiast będą zawierały parametry potrzebne do obliczania łuków pionowych. Planowane jest dodanie operacji, która doda poprzeczki definiujące przekroje przed i za załomem (w tej samej odległości od poprzeczki definiującej załom). Wyłączone też zostanie eksportowanie profilu przez poprzeczkę z zablokowaną wysokością. Prawdopodobnie poprzeczka taka nadal będzie mogła posiadać słupek hektometrowy, jednak jego pozycja będzie korygowana o odległość łuku pionowego od wierzchołka kąta załomu. Obecnie załomy profilu sprawiają wiele problemów i konieczna jest znaczna przebudowa ich funkcjonowania. Ze względu na przechowywanie dodatkowych parametrów poprzeczki z zablokowaną wysokością będą mieć automatyczne nazwy, ewentualnie nazwa będzie mogła być w osobnym rekordzie, jak to jest dla słupów oraz nazw dłuższych niż 19 znaków.

Zmiana koncepcji obiektów punktowych

Dotychczas w parametrach INC można było wpisać dodatkową korektę wysokości i była ona uwzględniana przy wyliczaniu wysokości obiektu, a wysokość ta była bezpośrednio używana przy eksportowaniu do SCN. Obecnie korekta wysokości nie jest używana w obliczeniach i będzie użyta dopiero na etapie eksportowania (przejściowo mogą wystąpić błędy w tym zakresie). W związku z powyższym wysokości w pliku RSF dla niektórych obiektów mogą nie odpowiadać wysokościom zapisanym w SCN i po utworzeniu RSF z SCN konieczne będzie wykonanie operacji korygującej, odwrotnej do doliczenia korekt przy eksporcie. W dalszym toku prac zostanie to również rozszerzone na przesunięcie w planie i kąt obrotu. Należy zwracać uwagę na przemieszczenia obiektów w sceneriach utworzonych przed tą zmianą oraz dokonać przeliczenia całości scenerii przed eksportowaniem. Celem tej zmiany jest usprawnienie obliczeń i weryfikacji prawidłowości sieci trakcyjnej.

Przykładowo, dotyczy to bramek trakcyjnych o kodach 0xA8 i 0zA9. Stan docelowy jest taki, że z wyjątkiem jakichś szczególnych przypadków (np. bramka nad torami o różnej wysokości) bramki będą wstawiane na poziomie niwelety (zerowe przesunięcie w pionie), a rozmiar pionowy wpisany w parametrach INC będzie używany do ustalenia wysokości zwisów (aby pasowały wysokością do bramki, niezależnie od wysokości zawieszenia sieci trakcyjnej). Z kolei przesunięcie pionowe wpisane do INC będzie dotyczyło jedynie korekcji danego modelu 3D używanego przez konkretny INC, natomiast nie będzie miało wpływu na koncepcję konstrukcji bramki i spasowania zwisów.

Ograniczenie przeliczania torów z gwiazdką

Jeśli tor ma gwiazdkę w nazwie, to jego punkt 1 (P[0]) będzie dociągany do najbliższej krawędzi siatki kilometrowej (jedna ze współrzędnych płaskich będzie wielokrotnością 1000m). Ze względu na bliżej niezidentyfikowany błąd wyliczenie drugiej współrzędnej może różnić się w sąsiednich plikach o ułamek milimetra. Aby tymczasowo obejść ten błąd, można dokładniejsze współrzędne wpisać ręcznie, a automatyczne przeliczenie nie wykona się, jeśli z wyliczenia wyjdzie różnica mniejsza niż 5mm. W ewentualnych planach jest synchronizacja współrzędnych połączenia przy pomocy dodatkowego pliku: wyliczany i zapamiętywany będzie punkt odcinka z ujemnym kilometrażem, ustawiany ten z dodatnim.

Zapis współrzędnych łączenia torów do pliku

Z menu można wykonać wyszukanie torów z gwiazdką w nazwie i zapisanie do pliku ich współrzędnych punktu 1. Pozwala to sprawdzić, czy tory umieszczone w różnych plikach RSF zetkną się po wczytaniu do symulacji.

Kod ortofotomapy w liniach kierunkowych

Funkcjonalność ta ma na celu jednoznaczne określenie, wg której wersji ortofotomapy zostały narysowane tory. Ponieważ powiązanie linii kierunkowych zostało przeniesione z pola Path (obiekt nadrzędny) do pola BaseItem (obiekt bazowy), to pole Path zawierać będzie kod ortofotomapy. Kody będą się ustawiać przede wszystkim przy przestawianiu końców linii kierunkowej. Dla plików utworzonych wcześniej można ustawić kod ortofotomapy wszystkim liniom z menu Mapy. Dla linii bez ustawionego kodu będzie również ustawiał kod w momencie aktywacji linii kierunkowej (jeśli się źle ustawi, to można usunąć poprzez kartę Własności, bez potrzeby przestawiania końców). Jeśli kod jest już ustawiony, aktywacja linii kierunkowej wybiera ortofotomapę wg tego kodu.

Zmiany w starterze do MaSzyny

Dodatkowe opcje mapowania terenu

Dotychczas mapowanie terenu było normalizowane (skracane) poprzez odjęcie stałych całkowitych od mapowania UV wyliczonego ze współrzędnych XZ. Obecnie możliwe jest wyłączenie tego mechanizmu, a także użycie dowolnej liczby całkowitej, której wielokrotności będą odejmowane od UV. Przykładowo, dla powtarzania mapowania co 5m i stałej 200, środek mapowania 0UV będzie się znajdować co 1000m. Nie jest zalecane używanie większego rozmiaru niż 1000m, ponieważ fragmenty (komórki) scenerii są łączone w siatce 1000m i mogą pojawiać się artefakty mapowania na łączeniu.

Łączenie dróg w skrzyżowania

Dodane zostały dwa algorytmy łączenia dróg w skrzyżowania (menu Linie). Pierwszy z nich wymaga, aby trzy odcinki (o dowolnym kształcie) miały jeden punkt wspólny (P1 zaznaczonego przed wybraniem opcji z menu) i tworzy skrzyżowanie trójkierunkowe. Drugi wymaga, aby dwa odcinki proste przecinały się i tworzy skrzyżowanie czterokierunkowe. Nie jest sprawdzane ani korygowane ułożenie odcinków (skrzyżowanie o niewłaściwej kolejności punktów końcowych może się nieprawidłowo renderować w symulacji). Teksturę skrzyżowania trzeba zmieniać ręcznie. Wstępnie składanie skrzyżowań z odcinków było testowane na sceneriach Quark oraz Kaliska. W ewentualnych planach są algorytmy ulepszające skrzyżowanie, jak korygowanie rozmiaru skrzyżowania i sąsiednich odcinków, zmiana tekstury, automatyczne wstawianie znaków drogowych. Skrzyżowania wymagają też usprawnień w symulacji, np. dostosowywanie przekrojów do sąsiednich dróg.

Przygotowanie do ortofotomapy 96DPI

Po analizie danych z serwisu WMTS okazało się, że oferowana tam ortofotomapa jest w "rozdzielczości poligraficznej" 96 DPI (pikseli na cal), co przy maksymalnej dostępnej skali 1:1000 daje około 3779.527559 pikseli na kilometr. Prowizorycznie zostało dodane przeliczanie wyświetlania do takowej rozdzielczości (wybierane z menu Mapy). Dotychczas były obsługiwane rozdzielczości 4000px/km (dla ortofotomap z geoportal.gov.pl, pobierane przez WMS — całkowita liczba pikseli na metr w zakresie od 1 do 64) oraz 4096px/km (pierwotnie skanowanie map topograficznych w rozdzielczości 128px/km, później również pobieranie z geoportal.gov.pl — całkowita liczba pikseli na kilometr w zakresie od 2 do 4096). W dalszych planach jest ewentualne uruchomienie pobierania kafli z WMTS oraz ich wyświetlania. Głównie byłoby to przydatne do ortofotomapy z 1996 roku (niedostępnej przez WMS) i odtwarzania tras historycznych...

Zmiany w starterze do ATS

Zmiany w instalatorze dodatków

Zmiany w serwerze ruchu

Katalog obiektów

Inne


Rok Rainsted - wersje
2021 152153 • ...
2020 148149 (MaSzyna 20.04)150151
2019 141142 (MaSzyna 19.04)143144145146147
2018 132133134135136137138139140
2017 124125126127128129130131
2016 114115116117118119120121122123
2015 108 (MaSzyna 15.02)109 (MaSzyna 15.04)110111112113
2014 107
2013 102 (MaSzyna 01.13)103104105 (MaSzyna 08.13)106
2012 100 (PC2011)101
2011 98 (PC2010)99
2010 929394959697
2009 74 • ... • 91
2008 37 • ... • 73
2007 ... • 36